Gisteren werd de afschaffing van de WWIK door de 1e Kamer behandeld, veel kunstenaars hoopten nog op een overgangsregeling of zelfs een doorstart, maar de 1e Kamer vond dat niet nodig. Gevolg is dat de WWIK per 1 januari a.s. komt te vervallen. Ruim 10.000 kunstenaars in Nederland maken gebruik van deze regeling, waarmee ze hun beroepspraktijk op konden bouwen met een kleine financiële bijdrage.
En nu?
Geen financiële ondersteuning meer dus? Niet echt, ik denk dat veel kunstenaars zich zullen wenden tot de bijstand, waar ook mogelijkheden zijn om je bedrijf op te bouwen met financiële ondersteuning. Een aantal mensen die ik begeleid hebben de eerste gesprekken hierover al gehad. Op zich ziet dat er best goed uit: maandelijks een kleine bijdrage in je levensonderhoud, elk half jaar je winst-verlies rekening bespreken en op die manier aan het opbouwen van je bedrijf werken.
Zijn kunstenaars en creatieven dan wel ondernemers?
Ik hoor vaak mensen zeggen: 'als je bijstand of ondersteuning nodig hebt om je bedrijf op te bouwen ben je geen echte ondernemer' Daar zit misschien wel een kern van waarheid in, maar heel veel ondernemers hebben een steuntje in de rug nodig als ze met hun bedrijf starten. Toch? Bovendien: ondernemen in de kunst is een vak apart. Een vak dat op de diverse kunstopleidingen nog steeds niet voldoende onderwezen wordt, zodat kersverse kunstenaars het wiel helemaal opnieuw moeten uitvinden als ze op de arbeidsmarkt komen. Daarbij is de markt voor de producten en diensten van kunstenaars en creatieven ook een lastige markt. Er zijn in Nederland bijvoorbeeld maar relatief weinig kunstkopers. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat ondernemen in de kunst een hopeloze zaak is. Mijn missie is juist om aan te tonen dat het wel degelijk kan, met de juiste tools en vaardigheden.
Ik ben benieuwd naar de reacties op het afschaffen van de WWIK. Wat vinden jullie: Blessing in disguise of een schande?
0 reacties:
Een reactie plaatsen